من از تو دل نمیبرم

                                                    اگر چه از تو دل خورم

اگر چه گفته ای تورا

                                                    به خاطرات بسپارم

هنوز هم خیال کن

                                                    کنار تو نشسته ام

منی که در جوانیم

                                                    به خاطرت شکسته ام

تو در سراب اینه

                                                    شبانه خنده میکنی

من شکست داده را

                                                    خودت برنده می کنی

نیامدی یو سالها

                                                    نظر به جاده دوختم

بیا ببین که بی تو من

                                                    چه عاشقانه سوختم

رفیق روزهای خوب

                                                    رفیق خوب روزها

همیشه ماندگار من

                                                    همیشه در هنوز ها

صدا بزن مرا شبی به

                                                    غربتی که ساختی

به لحظه ایکه عشق را

                                                    بدون من شناختی

بايه شکلات شروع شد
 من يه شکلات گذاشتم تو دستش
اونم يه شکلات گذاشت تو دست من
  من بچه بودم اونم بچه بود
 سرمو بالا کردم سرشو بالاکرد
 ديد که منو مي شناسه خنديدم
 گفت دوستيم گفتم دوسته دوستشکلات
 گفت تا کجا گفتم دوستي که تا نداره
 گفت تا مرگ
 خنديدمو گفتم من که گفتم ...

فرق است ميانه من و پروانه در عالم.....او بال و پرش سوخت ولي من جگرم سوخت

اون شب لعنتي آغاز شده بود.

    خودم رو سرگردان در يك بيابان مي ديدم كه تشنه مانده ام.

           صداي ساعت به گوشم رسيد.

                 آهنگ تمام شدن ساعت 7 آغاز شد.

                       توي اون بيابان لعنتي پرسه مي زدم.صداي همراهم به گوش مي رسيد.

                            اس ام اس داده بود...........

یادته روزاي اول
ما به هم چه قولي داديم
ما با هم قرار گذاشتيم
که به ياد هم نمونيم
که به عشق هم نميريم
که به ساز هم نخونيم
که به هم دل نسپاريم

ولي تو وفا نکردي
همه قولا تو شکستي
تو با اون چشماي نازت
دو باره منو شکستي

تو رو هرگز نمي بخشم...

اگه بغض اه گريه
نفس منو گرفته
اگه سنگيني جاده
کمر عشقو شکسته
اگه تنهايي سايم   
يعني انتظار مردن

تو رو هرگز نميبخشم...

که تو عهدتو شکستي
رفتي و خا طره ها تو
روي قلبم جا گذاشتي

ناجي زندگي من
شعر من
ساز حياتم
عمر من
عاطفه ي من

رگ خشک بودن من 

 به نفسها ي تو جاريست
 سردي تن خميدم

 به نوازش تو خوش بود
 بي تو اي شعر سپيدم

نفس لحظه گرفته

عطش ثانيه خشکيد
 مردنم هميشگي شد                                                               

                                              شاعر:حامدهویدا

خسته ام انگار صد سال پیاده راه آمدم
انگار صد سلسله کوه را روی شانه های نحیفم حمل کرده ام
انگار هزار سال پلک بر هم نگذاشته ام.

خسته ام آنقدر خسته ام که حتی نام خود را هم فراموش کرده ام و هیچ یادم نیست که برای اولین بار کدام گل را بوییده ام.

من شکل سنجاقکی راکه در کوچه ی کودکی بوسیده ام از یاد برده ام.

ظهر بود و هوا خیلی گرم.بدبختی من اینجا بود که توی اون اداره ی پست شلوغ کد پستیمو فراموش کرده بودم.موبایلمم نیاورده بودم.خونمونم از اداره خیلی دور بود و اگه می خواستم برم خونه و برگردم اداره تعطیل می شد.به خودم نفرین کردم که چرا .....

   روی برگ های زرد پاییزی قدم می زدم و با هر قدم اشکی به خاطر گذشته ی از دست داده ام

   فرو می ریختم تنها قلب شکسته ام می دانست چه غمی دارم هر گاه یه یاد می آورم که چگونه

   مرا شکستند آتش درونم برپا می شود و من ....

امشب اتاق آبي خاطرات من٫

   ستاره باران حضور توست...

 فانوس احساس را در دست مي گيرم

      و در جستجوي دلتنگي،سرگردانم.

 باران نگاهت گونه هايم را خيس كرده

        و لرزش صدايت٫تارهاي احساسم را مي نوازد.....

 ^{تیشه ات به گوش کسی نخواهد رسید}

^{. شبهای سربی عشقت را به خاطر سپرده ای و افسرده تر از همیشه در}

^{پی ردپایی عاشقانه بر قلب شکسته ات هستی ...}          

 سرم رو که بلند کردم روبه روی کافی شاپ بودم . در رو باز کردم و رفتم تو .نگاهی به سرتاسر سالن انداختم تا شاید یه میز خالی پیدا کنم . بالاخره یه میز اونم ته کافی شاپ پیدا کردم . بدون معطلی رفتم و روصندلی نشستم. حالم خیلی بد بود سرم گیج می رفت. سرم رو گذاشتم روی میز. یه ذره آروم گرفتم .تا اینکه.........

... به راستي اگر

اگر دروغ رنگ داشت

هر روز شايد

دهها رنگين کمان

در دهان ما نقش مي بست

و بيرنگي کمياب ترين چيزها بود

اگر شکستن قلب و غرور صدا داشت

عاشقان سکوت شب را ويران مي کردند

 ما که رفتیم عزیزم. اما تو موندی و این همه خاطره.

           مطمئنم که نمیتونی به این زودی منو از دلت بیرون کنی.

                      اون دل مهربونتو یادم هست. اما بدون که من دیوونه ات شدم.

                                    یک لحظه برات میمیرم و یک لحظه دیگه دعوات میکنم.

                                                     اما... هرگز لعنتت نمی کنم....

^{درد دلی با تو که از عشقت دلگیری و دیگر صدای تیشه ات به گوش کسی نخواهد رسید.}

^{شبهای سربی عشقت را به خاطر سپرده ای و افسرده تر از همیشه در پی ردپایی عاشقانه بر}

^{قلب شکسته ات هستی ..}

در جاده بی انتهای عشق قدم می گذارم و با

هر قدم صدای ناله عاشقان را می شنوم.

صدایی که آخر زندگی را نشان می داد.

صدایی که می گفت عاشقان واقعی هیچ وقت به هم نمی رسند.

صدای عاشقانی که بدون عشقشان زندگی را نمی خواستند

صدایی که می گفت عاشقان زودتراز همه می میرند

و صدایی که فقط و فقط ازدرد عشق و مرگ سخن می گفتند.

و صدایی که.....

                یادم باشدحرفي نزنم كه به كسی بربخورد

                          نگاهي نكنم كه دل كسي بلرزد

خطي ننويسم كه آزار دهد كسي را

                   يادم باشد كه روز و روزگار خوش است و تنها دل ما دل نيست

                                                     يادم باشد جواب كين را با كمتر از مهر

                                 و جواب دو رنگي را با كمتر از صداقت ندهم

يادم باشد در برابر فريادها سكوت كنم

            و براي سياهي ها نور بپاشم

                                                            يادم باشد از چشمه درس خروش بگيرم

و از آسمان درس پاك زيستن

                       يادم باشد سنگ خيلي تنهاست ...

يادم باشد بايد با سنگ هم لطيف رفتار كنم مبادا دل تنگش بشكند

                                             يادم باشد براي درس گرفتن و درس دادن

                       به دنيا آمده ام ..... نه براي تكرار اشتباهات گذشتگان

                    یادم باشه که زندگی رو دوست دارم....

و  ........